فارسی العربی |  English  AALULBAYT
GLOBAL INFORMATION CENTER


ای فاطمه جان!
خداوند متعال پدرت را از میان انبیاء برگزید و مصطفی شد و پیامبر تو را برگزید.
و تو برگزیدۀ برگزیده خدایی، تو منتخب خیرالبشری
قربان تو ای پاره تن پیامبر! تو که بودی؟ تو چه هستی؟
ای ام ابیها! نه تو طاقت دوری پدر را داشتی و نه پدر طاقت دوری تو.
تو جان دل پیامبر بودی و پیامبر تنها امید تو برای زنده ماندن بود.
تو فقط با پیامبر زنده بودی و بی او هیچ و پدر نیز چنانچه در این دنیا تحمل دوری تو را نداشت در آن دنیا هم احساس تنهایی کرد، برای همین خیلی زود تو را به خود ملحق کرد.
تو یگانه مونس و همدم و همدرد و شریک غم های پدر بودی.
آنگاه مشرکان و سران قریش که خار و خاشاک بر سر پدرت می ریختند. این تو بودی که اشک ریزان خود را به پدر می رساندی و سر و صورت پدر را پاک می کردی.
دست تو بر سر و صورت پدر و دست پدر بر صورت تو، آنگاه که اشک های تو را پاک می کرد.
تو بودی که بر زخم پدرت مرهم می گذاشتی و با اشک چشم زخم های پدر را التیام می بخشیدی.
تو را می بینم که به پیامبر غذا می رسانی، او را سیراب می سازی و دستان کوچکت پدر را نوازش کرده و تسکینش می دهی.
در سفر هجرت، تنها غصه تو در عالم نجات پدر و آن شب (لیله المبیت) گرانترین و سخت ترین شب عمر تو بود، و تمام غم های عالم در جان پیامبر رخنه کرده بود زمانی که تو از مکه به سوی مدینه بیرون می شدی.
آن هنگامی که پیامبر تو را و تو پیامبر را دیدی، از بهترین ساعات زندگی تو بود.
ای محبوب خدا و ای حبیبۀ رسول خدا مرا بپذیر و به بندگی قبولم نما.
صفحه اصلی درباره ما |  ارتباط با ما |  اهداف

faraa.ir